Süleyman'ın dilini anlayan karınca değil, karıncanın dilini anlayan Süleyman’dır. Yani karıncalar her zaman konuştukları semboller, simgeler, güdüler, sevk-i tabiilerle konuşmuşlardır. Fakat bu dili duyacak kulak lâzımdır. Bu her mahlukun Allah'ı zikrettiğini ifade buyuran âyetten farklı anlaşılmamalıdır. Her varlık konuşur, fakat aynı yeriyle değil. Varlığın sesini duymak sadece kulağın işi değil.

Süleyman'ın gülüşü "dişi karınca"nın (Ebu hanife'nin dilsel yorumu da bu) karıncalara reis olmasınadır. Bak bak! Bir bayan da devlet yönetir miymiş? Süleyman'ı güldüğüne pişman etmek için Belkıs'la karşılaştırmıştır Allah. Gerisini getirin.

Hüdhüd'ün "kuş" yani "tayr" olarak algılanması doğal. Çünkü Arap dilinde dilsel olarak hava içinde her hareket eden nesneye "tayr" (kuş) denilir. Yani dilsel olarak televizyon sinyallerine, radyo sinyallerine, frekanslara, ses, görüntü ve ışın dalgalarına hep tayr adı verilebilir teorik olarak. Yanlış anlaşılmasın; Bu ses dalgasıdır vs. demiyorum. Cin de aynen böyle: görünmeyen varlık demek. Nasıl yorumlanacağı kişinin anlayış, idrak, bilgi ve birikimine kalmıştır. Fazla uçuk yorumlar yapmamak, yorumların ilk muhatapların anlayış seviyeleri ve bilgi birikimleriyle uyumluluk arzedip etmediğine mutlaka bakmak gerekir.